Καλημέρα κόσμε!

Κοιτώ και ξανακοιτώ με έκπληξη τα κανάλια να διατυμπανίζουν σε όλους τους τόνους την ανικανότητα της ελληνικής κυβέρνησης, σχόλια καυστικότατα, δημοσιογράφοι κυριολεκτικά γελούν με κακεντρέχεια στα μούτρα του όποιου κυβερνητικού «ερασιτεχνισμού» επιλέξουν να προβάλλουν. Ο Βαρουφάκης πορεύεται χωρίς σχέδιο και είναι πλέον ανέκδοτο ανάμεσα στους ομολόγους του, ο Τσίπρας τά’ χει χάσει και έχει παραδοθεί στην απελπισία, έγγραφα διαρρέουν και εκθέτουν υπουργούς για το μεταναστευτικό, οι Γερμανοί επιχειρηματολογούν με ανωτερότητα και μας κουνούν το δάκτυλο απειλητικά (αλλά εύλογα) μήπως και μας νουθετήσουν, τα ξένα ειδησεογραφικά δίκτυα μας περιγελούν (όπως αναμεταδίδουν επιλεκτικά τα δικά μας) και όλα αυτά ενδεδυμένα την ύπουλη αλλά υφέρπουσα παραδοχή προτεσταντικού τύπου, ότι αμαρτήσαμε άρα καλώς πληρώνουμε. Κανείς δεν μας λέει ότι και άλλα κράτη έχουν «αμαρτήσει» όπως οι ΗΠΑ, που έχουν σαφώς μη βιώσιμο χρέος, όπως η Γερμανία που είναι εμπλεκόμενη σχεδόν σε κάθε πρόσφατο μείζον σκάνδαλο της Ελλάδας, που ακόμα δεν εκδίδει τον Von Χριστοφοράκο στις ελληνικές αρχές, που θησαυρίζει (μαζί με άλλες χώρες – «εταίρους») από τις πωλήσεις όπλων στην Ελλάδα, αλλά αφήνει την καταχρεωμένη νότια και απολίτιστη παρα-εταίρο να τα βγάζει πέρα μόνη της με τον μεγάλο και κακότροπο γείτονα που θέλει, λέει, το μισό Αιγαίο με μερικά νησάκια (ενώ αυτοί έχουν γείτονα την Γαλλία και την Ελβετία και ξοδεύουν ψίχουλα του ΑΕΠ τους για αμυντικές δαπάνες), που μας αφήνουν να διαχειριστούμε το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης με την αστεία συνδρομή που λέγεται frontex και απαγορεύουν την προώθηση των απελπισμένων αυτών ανθρώπων στις πλούσιες χώρες τους, αφήνοντάς τους τελικά να στοιβάζονται στην απάνθρωπη Αμυγδαλέζα, κανείς δεν αναρωτιέται πως μπήκαμε στα μνημόνια με 120% του ΑΕΠ χρέος και μετά 5 χρόνια ύφεσης τρέχουμε με 180% και με απίστευτες ρήτρες αποπληρωμής (όπως το 4,5% ανάπτυξη), με ένα πρόγραμμα ανεδαφικό, ένα πρόγραμμα που ιστορικά έχει επιβληθεί μόνο σε χαμένες και κατακτημένες σε πόλεμο χώρες, κανείς δεν φαίνεται να θυμάται ότι η Γερμανία έχει κάνει αρκετά κουρέματα και οφείλει την ύπαρξή της ως κράτος στην μεγάλη άφεση χρεών και αποπληρωμή με ρήτρα ανάπτυξης που συνυπέγραψε και η Ελλάδα το 1953, ενώ η ίδια που μας κουνά το ενάρετο δάκτυλό της και μας λέει να είμαστε συνεπείς, έχει κάτι δανειάκια και μάλιστα αναγκαστικά να μας αποπληρώσει (όχι μην τους το θυμίζετε, πληγώνονται, τότε ήταν οι ναζί, αλλά τα λεφτά τα πήραν και είναι ακόμα αγύριστα), κανείς δεν αναρωτιέται γιατί συνελήφθη ο Ξηρός παραμονές εκλογών (πάλι) αναλώνοντας μοιραία μεγάλο μέρος της διάρκειας των δελτίων ειδήσεων και αναζωπυρώνοντας την » απειλή της τρομοκρατίας» ενόψει της ενδεχόμενης τότε έλευσης στην εξουσία του «φιλοτρομοκρατικού» ΣΥΡΙΖΑ, ούτε πάλι φαίνεται να μεταδίδεται σε κάποιο κανάλι ότι με επίσημες στατιστικές η ημεδαπή ελίτ έχει αυξήσει το μερίδιό της στον εθνικό πλούτο τα χρόνια της κρίσης την ώρα που ο λαός υποφέρει, ούτε λόγος για το γιατί «κοιμούνται» οι λίστες με τους μεγάλους φοροφυγάδες τόσα χρόνια, τίποτα από όλα αυτά, μόνο προπαγάνδα για το «αστείο» ντύσιμο του Βαρουφάκη που μας εκθέτει και ένα σωρό σκωπτικά σχόλια για το ένα και το άλλο από τα παπαγαλάκια της χυδαιότητας. Αφήστε τα αυτά αλήτες, δεν είμαστε τόσο χαζοί. Η ελληνική κυβέρνηση στέκει μόνη, είναι αλήθεια, αλλά έχει ακόμα έναν σύμμαχο: Τον ελληνικό λαό και αυτό, παρά την απίστευτη προσπάθεια πλύσης εγκεφάλου που υφιστάμεθα. Θέλω να πιστεύω ότι ο πρόδηλος ερασιτεχνισμός και η προφανής αοριστία της κυβέρνησης είναι σκόπιμες κινήσεις και προϊόν τακτικής για να κερδηθεί πολύτιμος χρόνος εν αναμονή εξελίξεων σε άλλες χώρες της Ευρώπης, αλλά δεν το ξέρω. Αλλά εάν κάνει πίσω ή συντριβεί και προκύψει νέο, «συνεργάσιμο» σχήμα, δεν θα εκφράζει την ομόθυμη και αυθόρμητη βούληση του ελληνικού λαού, η οποία σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει να βρει άλλον εκφραστή. Ο ελληνικός λαός είναι πλέον αποφασισμένος, σιωπηλά, χωρίς φανφάρες κι αν δεν έχει έστω κι ένα μείζον μέσο προβολής του αισθήματός του, έχει τα social media, το γείτονα, το συνάδελφο, τον συμπολίτη και αξιώνει να μπει ένα τέρμα σε αυτή την ξεδιάντροπη προσπάθεια χειραγώγησής και τελικά της υποδούλωσης και απομύζησής του από ξένους και ντόπιους βρικόλακες.